कप्प्यात डोकावताना

मी कवींवर फार झोंबणारी टीका करतो. कवींवरच नव्हे तर कोणत्याही सवंग लेखनावर फुलं उधळायला मला जमत नाही. त्यामुळे बहुतेकजण माझ्यापासून चार हात दूर राहण्याचा प्रयत्न करतात. कवी तर माझ्या सावलीला उभं राहणंही पसंत करत नाहीत. अगदी

तमोहराच भेट देईन , Tamohara Novel by vijay shendge

संजय पवार हे धनकवडी - बिबवेवाडी भागातील एक नामांकित LIC प्रतिनिधी. त्यांचं स्वतः चं ऐसपैस ऑफिस आहे. दहा वीस तरुणांना रोजगार पुरवतात. त्यांनी तमोहरा कादंबरीच्या १० प्रती बुक केल्या होत्या. ते म्हणाले, " मी माझ्या विमा धारकांना दरवर्षी डायरी देत असतो. यावर्षी डायरी हवी की कादंबरी असा पर्याय त्यांच्यासमोर ठेवणार आहे. आणि ग्राहकांनी कादंबरीला पसंती दिली तर

तमोहरा : tamohara : दोन ध्रुवावर दोघे आपण

काल सकाळी विजय शहासने या फेसबुक मित्राने इनबॉक्स मध्ये मेसेज केला. म्हणाले, "मला तुमची कादंबरी हवी आहे. काय करायला हवे?" यांची माझ्या पोस्टवर कधी कॉमेंट दिसली नाही. मित्रयादीत आहेत कि नाही याचीही मला कल्पना नव्हती.

 पण त्यांचा मेसेज पाहिल्यावर मी त्यांना, "पोस्टाने हवी असेल तर २३० रुपये गुगल पे करा." असं मी त्यांना सांगितलं.

 

तर ते म्हणाले, "तुमच्या हातून कादंबरीचा स्वीकार करावा अशी माझी इच्छा आहे."

 

मी म्हटलं,

Tamohara : तमोहरा : हि माझी लावायची वेळ असते

शिर्षकातील लावायची या शब्दाचे आंबट, चिंबट, तुरट, खारट असे कुणीही कितीही शब्दाछल करू शकतील. परंतु शिर्षकातील लावणे हा शब्द प्रयोग बसणे या अर्थी आहे. आता बसण्याचेही अनेक अर्थ निघतील. पण तळीरामांना नेमका अर्थ लक्षात आला असेल.

तर

तुम्हाला बुक्क्याचा भार सोसेना

साहेब फार तोऱ्यात तुम्ही मुख्यमंत्री झालात. आपल्याशिवाय महाराष्ट्रातल्या जनतेचा दुसरा कोणी तारणहार नाही असाच अविर्भाव होता तुमचा. पण जनतेला मात्र

आणि राज्य त्याच्या हवाली करा

शिवशाही आणतो असं स्वप्न दाखवून जनतेवर अत्याचार करायचे हे योग्य नाही. घरकाम करणाऱ्या मंडळींना सोसायटीमध्ये प्रवेश द्या नाही तर गुन्हे दाखल करतो. घरातून बाहेर पडलात तर गुन्हे दाखल करतो. गाड्या जप्त

कोरोना : आपत्ती नव्हे संधी, कोणी, किती खाल्ले असतील?

कोरोना आला आणि अनेकांनी आपत्ती नव्हे संधी म्हणत आपापले खिसे भरले. दारूचा काळा बाजार झाला, १५ ची गायछाप ४० पन्नास रुपयाला विकली गेली. सिगारेट सुद्धा १०० चे पाकीट दोनशेला विकले गेले. मी परवा सेल घ्यायला गेलो.

क्षणाची बाई आणि चिरकालीन आई : Mother's Day

सकाळी सकाळी चिरंजीव म्हणाले, "बाबा आज आईचा दिवस आहे ना."

मला संदर्भ लक्षात येईना. बायको म्हणाली, "बघ येतंय का बाबांच्या लक्षात!"

तरीही मला काही धागेदोरे लागेनात. शेवटी चिरंजीव म्हणाले, "अहो, बाबा आज मदर्स डे आहे ना."

बायको किचनमध्ये फोडणी टाकत होती. तिला जोरदार ठसका येत होता. उन्हाळ्याचे दिवस आहेत त्यामुळे गॅससमोर उभी राहून ती घामेघूम झालेली होती. मदर्स डे असला काय, वुमन्स डे असला काय आणि

फेसबुकवरच्या मैत्रिणी

खरंतर या विषयावर लिहावं कि लिहू नये अशा फार मोठ्या संभ्रमात मी होतो. कोणाचे माझ्याविषयी काय समज होतील आणि काय नाही देव जाणे. देव कशाला मलाच काही वेळात कळतील माझ्या लिखाणाचे परिणाम. माझ्या फ्रेंडलिस्ट मध्ये ज्या थोड्या बहुत मैत्रिणी आहेत. त्या मला

marathi Poem : येगं येगं सरू

मला आठवतय लहानपणी आम्ही सर्व नातवंड रात्री आजी भोवती गोळा व्हायचो. आजी एखादी गोष्ट सांगायची. आणि गोष्ट संपली कि , " चला झोपा बरं आता सगळे. " पण कसलं काय ! आमची खुसपूस चालूच असायची. मग आजी आणखी एक हत्यार बाहेर काढायची. म्हणायची ,

Marathi Poem : सयेबाई उठं गं

आज बऱ्याच दिवसांनी लिहितोय. महिनाभर गावी होतो . शेतावर. कांदा काढला , वखार केली , कांदा वखारीत भरला. वखार सील केली. आणि आलो पुण्यात.

जगात सर्वात महाकठीण गोष्ट कोणती ? तर

माझा ' काका ' झाला , त्याची गोष्ट

परवा गावाहून परतताना दौंडला ट्रेनला बसलो. जेमतेम तास दिडतासाचा प्रवास. पण या टप्प्यात खच्चून गर्दी असते. बुड टेकायला जागा मिळण्याची सुतराम शक्यता नसते. तर मग एकटया जिवाला हवा हवासा सहप्रवासी कुठून मिळणार ? पण

बाई, बुद्धी आणि शिक्षण

( माफ करा हे सारं लिहिण्यामागे स्त्रियांना कमी लेखणं हा हेतू मुळीच नाही. मला आई आहे. बहिण आहे. बायको आहे. पण त्या सगळ्यात थोड्याफार फरकाने स्त्री मला अशीच जाणवते. तिचा दृष्टीकोन अधिक व्यापक व्हावा हाच हेतू. ) 

Love and Women : पुरुष स्त्रीचा दास का ?

खरंतर या जगात कुणीच कुणाचं दास नसतं. तरीही आपल्याला हव्या असलेल्या आपल्याला आवडणाऱ्या व्यक्तीसाठी आपण आपल्या अनेक इच्छा आकांक्षांना मुरड घालतो. आणि यालाही समाजात ' दास होणं ' असंच संबोधलं जातं. या अर्थानं स्त्रीला पुरुषाची दास मानलं जातं. पण खरंतर बऱ्याचदा पुरुषच स्त्रीचा दास असतो. पुरुष स्त्रीचा दास कशामुळे झाला त्याची ही कथा -

Women's Day : तू स्वप्नं....तूच सत्य

तुला खूप राग येत असेल नाही आमचा ........ आमच्या संस्कृतीचा..........आमच्या परंपरेचा ? वर्षानुवर्षे

संस्कृतीच्या कोणत्या जोखडात जखडून टाकलंय आम्ही तुला ? शहरात तरी